Film oparty jest na autentycznych listach, które niemieccy żołnierze wysyłali do domu podczas oblężenia Leningradu w czasie II wojny światowej. Litania nieszczęść, jakich doświadczali ci biedni szeregowcy, jest godna pożałowania. Jeden z nich skarży się, że wróci do domu jako inwalida. Esesman ma koszmary o rosyjskim kierowcy czołgu, którego zabił. Inny narzeka, gdy siada, by wysłuchać recitalu fortepianowego, a jeden z muzyków ma odmrożone palce. Kolejny żołnierz przysięga, że nigdy nie wybaczy ojcu obrażeń, jakich doznał podczas inwazji na Leningrad. W film wpleciono archiwalne materiały z wojen od II wojny światowej po Wietnam, nadając mu ironiczny ton.