Szesnastoletni Daniel jest niezwykle utalentowanym skoczkiem w dal, który nieustannie bije własne rekordy. Dla Daniela bicie rekordów jest sposobem na podtrzymanie przy życiu umierającej matki. Kobieta jest w śpiączce, ale Daniel odkrywa, że za każdym razem, gdy opowiada jej o nowym rekordzie, reaguje, poruszając palcem. Niestety Daniel przestaje być w stanie pobijać własne rekordy, a jednocześnie stan jego matki się pogarsza. Daniel czuje się częściowo winny, ponieważ jest przekonany, że rekordy pomagają matce utrzymać się przy życiu. W desperackiej próbie niedopuszczenia do odłączenia matki od aparatury podtrzymującej życie Daniel zaczyna skakać między dachami. Jest przekonany, że adrenalina, którą poczuje, skacząc z dużej wysokości, da mu dodatkowy impuls potrzebny do ustanawiania nowych rekordów i, miejmy nadzieję, podtrzymania matki przy życiu.