Film o napadzie, jakiego jeszcze nie widzieliście. W swoim drugim filmie (po debiutanckim Finisterrae) Sergio Caballero igra ze wszystkimi prawami kina gatunkowego. „Dystans” z tytułu to ostateczny MacGuffin — określenie ukute przez Hitchcocka na coś, do czego dążą bohaterowie, lecz co dla widzów nie ma żadnego znaczenia. Fakt, że wszyscy porozumiewają się telepatycznie, pozwala Caballero „mówić” wspólnym językiem złożonym z wielu różnych języków: od rosyjskiego, którym posługują się karły i strażnik, po niemiecki artysty i chiński strażnika z kociołkiem.