Jakby jej tam nie było, obojętna na znudzenie otaczających ją dzieci, nauczycielka nadal zapisuje na tablicy wiersz Camõesa. Valéria, Simão, Tomás i André wymieniają spojrzenia i wychodzą, niezauważeni przez nikogo. Zaczynają biec. Nikt nie biega tak jak dzieci. Biegną, biegną bez wytchnienia. Nieznane krajobrazy, pełne przygód miejsca i… Natura: nowe i intensywne miejsce. Zbyt świeże, zbyt intensywne. Czy Valéria i jej towarzysze opuścili klasę, czy obudzili się we śnie?