Mężczyzna w małej łodzi dociera na wyspę na rzece Parana. Kieruje się w stronę miejsca, gdzie kiedyś stał dom lub znajdowała się mała wioska. Teraz nie ma tam nic. Zaledwie nikłe ślady czegoś starego i utraconego: miejsca, w którym się urodził. Jego obecność sprawia, że rzeczy znajdujące się w opuszczonym miejscu materializują się: chaty i stoły, zwierzęta i kajaki. Wkrótce na wyspę przybywają inni: jego żona, ojciec, przyjaciele i dzieci. To spotkanie Mężczyzny z jego bliskimi. Ze zmarłymi, ptakami, muzyką rzeki i jego bólem.