Oboje byli współpracownikami na University of Colorado at Boulder. Zaczęli od taśm filmowych, które Brakhage pomalował ręcznie, fotografując je klatka po klatce za pomocą drukarki optycznej Solomona. Często drukowali razem dwie taśmy filmowe, z których niektóre zawierały obrazy wykonane przez Solomona, a następnie wybierali spośród nich te, które, jak mówi Brakhage, „wydawały się nam naturalnymi frazami”; Brakhage układał je w ostateczną formę. Rezultatem jest 40-minutowy film niemy, w którym sporadyczne przebłyski obrazów fotograficznych zdają się czasem wyłaniać spośród w większości abstrakcyjnych kształtów.