W sierpniu 1966 roku, gdy rewolucja kulturalna trwa w najlepsze, 13-letni Tian Ben zostaje aresztowany za słuchanie płyty popowej; trafia do odległego górskiego obozu w Niu-Peng. Nazywają go tam „Czterookim” i wraz z około 16 starszymi chłopcami i mężczyznami zmuszają go do noszenia odchodów pod górę, produkowania cegieł, piłowania kłód oraz codziennego śpiewania o swoich przewinach na cześć Przewodniczącego Mao. Między pięcioma młodymi więźniami nawiązuje się koleżeńska więź, szczególnie między Tianem a młodym kieszonkowcem imieniem Baimao, a Tian zaczyna też lgnąć do milczącego mnicha, który opiekuje się nim, gdy ten choruje, a pozostali spodziewają się jego śmierci. Obóz leży na odludziu, więc nie ma tam ani ogrodzeń, ani murów. Tian desperacko pragnie uciec.