Szesnastoletnia dziewczyna wspomina ostatnie chwile wakacji spędzonych z przyjaciółmi w Laurentianach na północ od Montrealu. Przywołuje ich rozmowy o życiu, śmierci, miłości i Bogu. Nakręcony w stylu kina bezpośredniego, na podstawie scenariusza pozostawiającego nastolatkom przestrzeń do improwizacji i wyrażania własnych myśli, film miał uchwycić bezpośredniość obecności młodych ludzi — ich ciała, język i otoczenie.