Czterech chłopców, przyjaciół i kuzynów, na granicy między dorastaniem a dorosłością, korzysta z wakacji, ile się da. Podążając śladami Renoira, z czystą prostotą i swobodą, wyzwoleni z ciężaru scenariusza, wciągają nas w beztroskę swojej bezczynności i w jej swobodny bezcelowy nurt. Podczas niezobowiązującej pogawędki, beztroskiej kąpieli w rzece czasu lub pustki letniego wieczoru powraca wspomnienie komunistycznej przeszłości.