W 1910 roku Pennsylvania Railroad z powodzeniem dokonała ogromnego wyczynu inżynieryjnego, budując tunele pod rzekami Hudson i East River w Nowym Jorku. Połączyła w ten sposób kolej z Nowym Jorkiem i Nową Anglią, spajając całą wschodnią połowę Stanów Zjednoczonych. Tunele kończyły się w jednym z największych osiągnięć architektonicznych swoich czasów — Pennsylvania Station. Penn Station zajmowała niemal osiem akrów, rozciągała się na długość dwóch przecznic i mieściła jedną z największych przestrzeni publicznych na świecie. Jednak zaledwie 53 lata po otwarciu stacji monumentalny budynek, który miał przetrwać wieki i zwiastować potęgę amerykańskiego imperium oraz ją uosabiać, przeznaczono do rozbiórki.