Prater w Wiedniu to park rozrywki i maszyna pragnień. Żaden wynalazek mechaniczny, nowatorski pomysł ani sensacyjna innowacja nie mogły uniknąć włączenia do Prateru. Różnorodne opowieści w filmie Ulrike Ottinger „Prater” przekształcają to miejsce doznań w nowoczesne kino atrakcji. Historia Prateru od jego początków po dzień dzisiejszy opowiadana jest przez jego protagonistów i tych, którzy ją dokumentowali, w tym za pomocą współczesnych obrazów filmowych Prateru, wywiadów z pracownikami lunaparku, komentarzy Austriaków i zagranicznych gości, cytatów filmowych oraz fotograficznych i pisemnych materiałów dokumentalnych. Znaczenie Prateru, jego status jako miejsca innowacji technologicznych i jego rola jako medium kultury znajdują odzwierciedlenie w tekstach Elfriede Jelinek, Josef von Sternberg, Erich Kästner i Elias Canetti, a także w muzyce poświęconej temu miejscu rozrywki na przestrzeni jego historii.