Ludzie przedstawieni w tym filmie nazywają się Hamar. Zamieszkują porośnięte ciernistymi zaroślami tereny południowo-zachodniej Etiopii, około stu mil na północ od jeziora Rudolfa, wielkiego śródlądowego morza Afryki. Są odizolowani wskutek jakiejś dawnej decyzji, która obecnie ogranicza ich przemieszczanie się i określa ich położenie. Przynajmniej do niedawna skutkowało to zachowaniem przez nich wysoce tradycyjnego sposobu życia. Kobiety Hamar chętnie poddają się rytualnemu biczowaniu, gdy chłopcy osiągają dorosłość. Częścią tej tradycji było otwarte, wręcz ostentacyjne przestrzeganie męskiej dominacji. W swojej izolacji zdawali się doprowadzić tę bynajmniej nie rzadką zasadę organizacji społecznej do niezwykle czystej postaci. Mężczyźni Hamar są panami, a ich kobiety niewolnicami. Film próbuje ukazać wpływ życia podporządkowanego idei nierówności płci na nastrój i zachowanie.