Ten hiszpański film z 1985 roku ukazuje jeden z wielu okrutnych aspektów XVI-wiecznej Hiszpanii, wciąż nękanej przez radykalną inkwizycję chrześcijańską, która była jednym z licznych problemów, z jakimi zmagali się wówczas Hiszpanie. Hiszpańska gwiazda Carmen Maura gra zakonnicę, która zgadza się na bezinteresowne oszustwo — udawanie stygmatów — by uniknąć rozłąki ze swoją ukochaną, również zakonnicą. To poważne i pełne pasji dzieło, podkreślające temat odważnych kobiet przeciwstawiających się represjom, obecny także w innych dobrych filmach gejowskich i lesbijskich. To nie lesbijskie „Nun sense” ani kolejne „Dark Habits” (film Almodovara, w którym również wystąpiła Carmen Maura, którego akcja także rozgrywa się w hiszpańskim klasztorze i w którym pojawiają się zakonnice lesbijki). Być może największą zaletą „Extramuros” jest realizm i szczerość. Film nie unika tematu seksualności bohaterek. Ich seksualność, podobnie jak cały film, jest autentyczna.