Finał Ligi Mistrzów, 31 maja 2001 roku, w Rzymie. Mecz piłkarski jednoczy mężczyzn, których nic ze sobą nie łączy. Stadion staje się nowoczesnym teatrem greckim, gdzie pięć dramatów splata się ze sobą, by po kilku minutach przeminąć. Główni bohaterowie to Simone, Alice, Gabriele, Pietro i Achille — ludzie różnego pokroju i w różnym wieku, szukający miejsca, w którym mogliby zaznać spokoju, odrobiny szczęścia i miłości, a także znaleźć kogoś, komu mogą zaufać. W ostatnim akcie ludzie się śmieją, ale w ich śmiechu zawsze pobrzmiewa gorycz. A ich śmiech jest tym głośniejszy i bardziej satysfakcjonujący, im większe są przeciwności, z którymi się mierzą. W końcu zawsze jest powód, by iść dalej — ostatni akt, z którego można się podnieść.