Vénus aveugle (Blind Venus) to francuski melodramat filmowy z 1941 roku w reżyserii Abela Gance’a, jeden z pierwszych filmów zrealizowanych we Francji podczas niemieckiej okupacji. Choć akcja filmu nie rozgrywa się w żadnej określonej epoce, Gance chciał, by uznano go za aktualny w kontekście ówczesnej sytuacji we Francji. Napisał: „…La Vénus aveugle znajduje się na skrzyżowaniu rzeczywistości i legendy… Bohaterka… stopniowo pogrąża się w coraz większej rozpaczy. Dopiero gdy dotrze na samo dno otchłani, spotyka uśmiech Opatrzności, który życie zachowuje dla tych, którzy w nie wierzą, i może wtedy spokojnie wspiąć się z powrotem ku szczęściu. Jeśli udało mi się pokazać w tym filmie, że wzniosłe uczucia są jedyną siłą zdolną zatriumfować nad Losem, moje wysiłki nie pójdą na marne”.