Na Sycylii, w czasach, które nie odeszły jeszcze w zapomnienie, w sercu małego, odosobnionego miasteczka zamieszkanego przez cykady, kleszcze i jadowite węże, o tym, że mężczyzna był prawdziwym mężczyzną, nie decydowały bogactwo ani władza, lecz honor. Musiał bronić swojej godności przed obelgami i wiejskimi plotkami. Niewiele trzeba było, by podsycić raz rozpalony ogień, a nikt nie był na to odporny. Jednym z największych upokorzeń, jakie mogły spotkać mężczyznę, była niewierna żona. Tak zhańbiony mężczyzna nosił piętno hańby, a oczy całej społeczności były zwrócone na niego. Mówiono, że „wystają mu rogi”, widoczne dla wszystkich.