Manohara, wyprodukowany przez M. Somasundaram. Produkcja Sivaji Ganesana i L. V. Prasada wyróżniała się na tle innych i stała się kultowym klasykiem. Karunanidhi praktycznie przepisał sztukę Mudaliara, wprowadzając ciekawe zmiany, takie jak finałowa sekwencja, do której inspirację zaczerpnął z „Samsona i Dalili”, zwłaszcza ze sceny, w której niewidomy Samson przewraca filary. Tekst Mu. Karunanidhiego był znakomity i miał współczesny charakter. Jego dialogi były wyraziste, satyryczne, błyskotliwe i pełne humoru. Sivaji Ganesan znakomicie wygłaszał swoje kwestie, a P. Kannamba, która grała królową matkę, była równie znakomita. Jej kwestia: „Poruthathu podhum, pongi ezhu, maganey” stała się bardzo sławna.