W 1833 roku, gdy młode królestwo Belgii wciąż obawia się holenderskiej inwazji, rekrutów wybierano co roku spośród mężczyzn w danej grupie wiekowej w drodze losowania w każdej miejscowości. W tym ponurym, osadzonym w ówczesnych realiach dramacie autorstwa „ojca literatury flamandzkiej”, Hendrika Conscience’a, Jan Braems, biedny i naiwny syn farmera, przyjmuje niezbyt rzadką ofertę zamożnej rodziny: za pokaźną sumę, jak na ówczesne nędzne zarobki robotników, sprzedaje jej synowi swój szczęśliwy los zwalniający ze służby. Życie w wojsku jest jeszcze cięższe niż praca parobka, zwłaszcza dla niepiśmiennego Flamandczyka, który po prostu nie rozumie swoich francuskojęzycznych przełożonych. Jan ma też zbyt buntowniczą naturę, by podporządkować się wojskowej dyscyplinie, nawet według dzisiejszych standardów, więc wkrótce wpada w najróżniejsze tarapaty, między innymi trwoni cały swój kapitał na hazard i zaraża się chorobą weneryczną. Gdy jego dziewczyna z rodzinnej miejscowości rusza na poszukiwania, również jej życie zostaje przypieczętowane.