Przez blisko 20 lat filmowiec Carlos Nader mieszkał z kierowcą ciężarówki z Paraná, Nilsonem de Paulą, i jego rodziną. Od początku zamierzeniem projektu było nakręcenie filmu dokumentalnego, którego cele stopniowo nabierają wymiaru głęboko osobistego — proces ten również rejestruje kamera. W tym czasie splatają się losy Nilsona, który choruje, jego żony Jane i jedynej córki Liciane, a także reżysera, który staje się częścią tego kręgu również na płaszczyźnie emocjonalnej. Doniosłe kwestie, takie jak sens życia, zostają wpisane w samą tkankę filmu, zestawiającego fragmenty klasycznego dzieła Carla Dreyera „Słowo” (Ordet) i uwypuklającego związki estetyczne oraz egzystencjalne.