Tańce w transie i projekcja poza ciałem. Przed kamerą Parvaneh Navaï staje się medium, które nawiązuje kontakt z energiami Natury i zanurza się w nich, podczas gdy jej własna energia promieniuje i rozbrzmiewa echem w lesie („selva”). Kamera wzmacnia i rozszerza jej obecność, przekształcając las w przestrzeń wyobrażoną. Kamera staje się pędzlem malarza.