W pierwszej połowie XIX wieku w centralnym państwie Hesja wybuchł bunt, któremu przewodzili Georg Büchner (Gregor Hansen), znany niemiecki pisarz, oraz inny buntownik, pastor Weidig (Franz Wittich). Büchner napisał coś w rodzaju deklaracji praw chłopów przeciw tyranii ówczesnych właścicieli ziemskich. Gdy deklaracja ta („Der Hessische Landbote”) ujrzała światło dzienne, Büchner uciekł do Strasburga, a następnie do Zurychu, gdzie zmarł w 1937 roku, w wieku 23 lat. Pastor Weidig został pojmany, osadzony w więzieniu, torturowany i zamordowany za kratami. Rewolucja, na którą liczyli obaj mężczyźni, spaliła na panewce wskutek działalności informatora — planowane powstanie brutalnie stłumiono — a chłopi musieli czekać kolejne 12 lat, zanim rewolucja 1848 roku przyniosła im część praw, których domagano się w broszurze Büchnera.