Niemiecki reżyser Werner Schroeter zaprosił swoich ulubionych śpiewaków operowych do XIII-wiecznego opactwa niedaleko Paryża. Nie było wcześniej zaplanowanej akcji. Nie było scenariusza ani ciągłości. Z drugiej strony istniały precyzyjne ograniczenia wyznaczające zasady gry: miejsce, opactwo w Royaumont, oraz wybrani uczestnicy. Każdy śpiewak przybył w towarzystwie wybranej przez siebie osoby i pracował nad arią wybraną przez reżysera.