Niemowlę zostaje wyrzucone na brzeg wyspy na Pacyfiku i adoptowane przez bezdzietną kobietę. Kapłan plemienny od razu zaczyna nie cierpieć dziecka, ogłaszając je demonem. Dziecko jest głuche i nieme, dlatego nie może polować z innymi młodymi mężczyznami. Samotne, zaprzyjaźnia się z białym żółwiem. Gdy na wyspę spada susza, kapłan obwinia milczącego chłopca. Kiedy wódz chroni chłopca, kapłan knuje jego upadek.