Deszcz na szybie, wóz strażacki, kocur z niezliczonym potomstwem: to spojrzenie, które z rozmysłem jest niezamyślone, umożliwia przypadkowe spotkania, historie i wspomnienia — tropy, którymi Ruth Beckermann podąża przez Europę i region Morza Śródziemnego. Nigeryjscy azylanci na Sycylii, arabski muzyk w Galilei, nacjonaliści pijani piwem w Wiedniu, Wilczyca kapitolińska i trzy zasłonięte młode kobiety, które przez kilka minut próbują przedostać się przez ruchliwą ulicę w Aleksandrii. Nici, tkaniny i tekstylia pojawiają się niczym zakładki w opowieści o przemieszczaniu się, podróżowaniu lub szukaniu schronienia.