Tehran Is the Capital of Iran (1966-79) dokumentuje życie w ubogiej dzielnicy na południu Teheranu. Obrazom nędzy w biednych rejonach Teheranu towarzyszą różnorodne relacje ustne: oficjalne stanowisko na temat warunków życia w dzielnicy, wypowiedzi jej mieszkańców oraz sporadycznie odczytywane fragmenty podręczników szkolnych. Kluczowym elementem filmu Shirdela jest kontrapunkt, jaki tworzy za pomocą obrazu i dźwięku. Jego niezwykle sugestywny portret społecznego niepokoju wzmacnia oddziaływanie zdumiewających obrazów dokumentalnych i poruszanych w filmie tematów społecznych.