Po 16 latach Sabine wraca do swojej rodzinnej wsi. Okazją jest zjazd klasowy. Jeszcze tego samego wieczoru chce wrócić do Wiednia. I tak przyjechała tylko dlatego, że sprawy między nią a jej młodzieńczą miłością, Leonhardem, wciąż nie zostały wyjaśnione. Radość ze spotkania przyćmiewa zaginięcie jego córki. Wydarzenia budzą w Sabine poczucie déjà vu. Dowiaduje się też o samobójstwie swojej dawnej najlepszej przyjaciółki. Swoje podejrzenia kieruje na byłego nauczyciela, wielkiego dobroczyńcę wsi, dr. Körblera. „Körbler kocha dzieci” — pisze na kartce, którą anonimowo przekazuje Leonardowi. Zanim zaginęła, dziewczynka chodziła na korepetycje do Körblera. Sabine najwyraźniej ma powody, by podejrzewać pozornie nieszkodliwego starca.