Jako 15-latek Marcus przetrwał kilka obozów koncentracyjnych, po wyzwoleniu zmienił nazwisko i osiadł w Niemczech. Od tamtej pory wypierał swoją przeszłość, aż ta ponownie go dopadła, gdy miał już ponad 80 lat. Ponieważ chce zostać pochowany zgodnie z żydowską tradycją, potrzebuje dowodu tożsamości — wytatuowany numer więźnia nie wystarcza biurokratycznym rabinom. Dlatego młoda Niemka tureckiego pochodzenia Gül zawozi go do jego rodzinnej węgierskiej wsi, gdzie nikt już go nie zna. Tylko niewidoma kobieta zdaje się na niego czekać.