Podróżując wzdłuż i wszerz kraju, S. Sukhdev tworzy panoramiczne, pozbawione narracji studium życia w Indiach pod koniec lat 60. Film, nakręcony w wioskach, na pustyniach, na terenach wiejskich i w miastach, ukazuje codzienną pracę, wypoczynek i przemieszczanie się bez komentarza, pozwalając, by humor, sprzeczności i społeczna tkanka wyłaniały się w naturalny sposób. Powstaje sensoryczne spotkanie z Indiami stojącymi na granicy odziedziczonej tradycji i przyspieszającej nowoczesności.