W styczniu 1956 roku na brytyjskich listach przebojów pojawiło się nowe popowe zjawisko: brytyjski artysta grający na gitarze. Nazywał się Lonnie Donegan, a piosenka, którą zaśpiewał, nosiła tytuł Rock Island Line. Surowy, nieoszlifowany styl Donegana kontrastował z dopracowanym brzmieniem croonerów, którzy zdominowali listy przebojów. Grał na gitarze w taki sposób, że wydawało się, iż każdy może to robić. Rock Island Line brzmiała inaczej niż wszystko, co można było usłyszeć w radiu, i zainspirowała pokolenie brytyjskiej młodzieży do sięgnięcia po gitary i rozpoczęcia drogi, która miała zaprowadzić ich na szczyt amerykańskich list przebojów.