„Film [Birds at Sunrise] został pierwotnie nakręcony w 1972 roku. Ptaki z mojego okna filmowałam zimą, aż do wiosny, we wczesnym porannym świetle. Wciągnął mnie ich skute mrozem świat i zdolność przetrwania dotkliwego zimna. Z radością witałam ich ćwierkanie i śpiew, które niosły życie i nadzieję na wiosnę. W 1984 roku uczestniczyłam w wymianie kulturalnej między Kanadą a Izraelem. Podczas wizyty przypomniał mi się mój niedokończony film. Nawiązało się w mojej głowie pewne skojarzenie — cierpienie ptaków stało się w pewnym sensie symbolem Żydów i ich przetrwania mimo cierpienia. [...]” — Joyce Wieland