„Meat Joy” to erotyczny rytuał — przesadny, rozpasany, celebrujący ciało jako materię: surową rybę, kurczaka, kiełbaski, mokrą farbę, przezroczystą folię, liny, pędzle, skrawki papieru. Jego siłą napędową jest dążenie ku ekstazie — poprzez zmiany i przejścia między czułością, dzikością, precyzją i zatraceniem; cechami, które w każdej chwili mogą być zmysłowe, komiczne, radosne lub odpychające. Fizyczne ekwiwalenty urzeczywistniają się jako psychiczny strumień obrazów, w którym nawarstwione elementy łączą się i nabierają intensywności dzięki energii dopełniającej widowni. Pierwotne pokazy stały się głośne i zapoczątkowały wizję „świętej erotyki”. To wideo zmontowano z oryginalnych materiałów filmowych dokumentujących trzy przedstawienia „Meat Joy” z 1964 roku, wystawione po raz pierwszy na Festival de la Libre Expression w Paryżu, w Dennison Hall w Londynie i w Judson Church w Nowym Jorku.