Faust — samotny uczony, zrozpaczony życiem i jak dotąd niezdolny odkryć jego najwyższego sensu — otrzymuje księgę czarnej magii od trzech tajemniczych studentów z Krakowa. Gdy pojawia się Mefistofeles i proponuje Faustowi pakt, obaj wyruszają razem w (senną) podróż. Doktor Faust pozostał fragmentem w chwili śmierci kompozytora. Busoni zmarł w 1924 roku, nie zdoławszy ukończyć tego, co sam określał mianem swojego „dzieła życia” — opery, z którą łączyła go głęboka osobista więź. Brakujące sceny w partyturze uzupełnił jego uczeń, Philipp Jarnach, którego Busoni poznał podczas pobytu na emigracji w Zurychu. W tej formie opera została po raz pierwszy wystawiona w Dreźnie w 1925 roku. Następnie w latach 80. dyrygent Anthony Beaumont natrafił na nieznane wcześniej szkice Busoniego i opracował nową wersję Doktor Faust. Niniejsze nagranie wykorzystuje partyturę Jarnacha.