Choć film ma zarys fabuły, należy traktować go jak wizualny poemat. Jak fotografię — chwilę w czasie, bez początku ani końca, przelotny obraz z czyjegoś życia. Zanikający sen. Opowieść śledzi losy starszej kobiety, której mąż należał do tajnego bractwa oddającego cześć świętości. Przez wieki bractwo strzegło zamkniętych Drzwi w cichym, odosobnionym domu na krańcu świata. Drzwi zapieczętowano tak dawno temu, że nikt już nie pamięta, co się za nimi kryło. Po niespodziewanej śmierci męża kobieta została ostatnią osobą znającą tajemnicę skrywaną przez wieki.