Drylands mogłoby znajdować się gdziekolwiek, podobnie jak Marcélia Cartaxo mogłaby być wieloma kobietami (w tym sobą). Aktorka zostaje umieszczona w sytuacji, w której spotyka naturę i inne postaci kobiece, w niektórych przypadkach będące jej sobowtórami. Z tych spotkań wyłaniają się inne możliwości funkcjonujące w świecie przedstawienia, które w filmie wywodzą się z tej samej wyobraźni co dziecięce zabawy na pustych działkach.