Wydarzenia rozgrywają się w małej albańskiej wiosce, mniej więcej w latach trzydziestych XX wieku. Ta odizolowana kraina, zdominowana przez rytuały i patriarchalne relacje, wita nowo narodzone dziecko Abasa. Servet, mieszkaniec tej samej wsi, który wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, wraca do ojczyzny, przynosząc nową wizję i nową mentalność. Staje się inspiracją dla dziesięcioletniego Gjoleki, syna Abasa. Gjoleka znajduje się między poglądami swojego dzikiego ojca, Abasa, a oświeceniowymi ideami chrzestnego, Serveta. Gjoleka symbolizuje młode pokolenie zmagające się z trudną rzeczywistością małych, słabo rozwiniętych krajów, w których świat zewnętrzny stanowi nieodpartą pokusę. Film z głębokim realizmem ukazuje relacje międzyludzkie — miłość, zazdrość, nienawiść oraz niemożność odnalezienia się w innym świecie — dokonując w ten sposób okrutnej autopsji dziwnego społeczeństwa, do którego „czasami” należymy.