Typowy film eksperymentalny, w którym różnorodne techniki audiowizualne służą stworzeniu poczucia polimorficznego erotyzmu, rozwiniętego przez europejską i śródziemnomorską kinematografię XX wieku. Łącząc metody „animacji” i „filmu aktorskiego”, to złożone dzieło ucieleśnia ideę „ars combinatoria”. Struktura jest luźna, pozbawiona centralnej osi i punktu, w którym wszystko się zbiega, co w dużej mierze przyczynia się do otwartego charakteru filmu, w którym kluczowym elementem jest rytm.