Peter, uczeń ostatniej klasy liceum, uważa, że otaczający go dorośli są obłudni, przekonani o własnej nieomylności i pogrążeni w przeszłości. Zostaje zawieszony w prawach ucznia za napisanie wypracowania, które jego nauczyciele uznają za zakwestionowanie państwa. Just Don't Think I'll Cry był jednym z dwunastu filmów i projektów filmowych — niemal całości produkcji z całego roku — zakazanych w latach 1965–1966 z powodu ich rzekomo antysocjalistycznego charakteru. Choć zmieniono sceny i dialogi, a zakończenie nakręcono ponownie aż dwa razy, urzędnicy potępili ten tytuł jako „szczególnie szkodliwy”. W 1989 roku operator Ost odtworzył pierwotną wersję, a ten i większość pozostałych zakazanych filmów pokazano wreszcie w styczniu 1990 roku. Po latach okrzyknięto je arcydziełami realizmu krytycznego.