W odludnych nizinach dolnego Hawelu, jednym z ostatnich ptasich rajów w Niemczech, dwunastoletnia Lea mieszka sama z ojcem Lutzem, zapalonym ekologiem. Stoi u progu dorosłości i mierzy się z wyzwaniami teraźniejszości oraz bólem przeszłości. Często czuje się samotna w świecie odległym od dzieciństwa, w którym zamykane są szkoły, a ludzie wyjeżdżają. Nawet ojciec, który odciął się od świata, staje się coraz większym problemem dla Lei, tęskniącej za towarzystwem.