Według reżysera: „Gyromorphosis dąży do urzeczywistnienia tkwiących w konstrukcji-rzeźbie Constant Nieuwenhuys z Amsterdamu cech kinetycznych. Aby osiągnąć ten cel, wprawiałem kolejno w ruch poszczególne elementy tej rzeźby, a następnie filmowałem je przy kolorowym oświetleniu, w różnych zbliżeniach, nakładając obrazy na taśmę filmową tak, by pojawiały się i znikały. W ten sposób pragnąłem wywołać wrażenie przyspieszenia i zawieszenia, które podsuwa mi sama rzeźba”.