Szesnastoletnia Mari, wychowywana bez matki przez ojca alkoholika, trafia do domu dziecka, z którego natychmiast próbuje uciec, lecz bez powodzenia. Wrażliwej Mari trudno przystosować się do grubiańskich obyczajów i brutalnych zabaw wśród dzieci. Dopiero z czasem zaczyna rozumieć równie trudne losy swoich towarzyszy niedoli, którzy dawno już zapomnieli, jak się płacze. Po raz pierwszy się zakochuje — nie w Tauri, który sam mianował się jej „obrońcą”, lecz w grubiańskim Robim.