Jesienią 2006 roku kilka gazet w USA i Wielkiej Brytanii opublikowało artykuły o załamaniach psychicznych, których doświadczali japońscy obywatele podróżujący do Paryża we Francji. W około tuzinie przypadków rocznie japońscy podróżni popadali w skrajną depresję i odrzucali obcą kulturę, niekiedy doświadczając halucynacji i szoku pourazowego. W najcięższych przypadkach odsyłano ich na stałe do Japonii. Według tych artykułów jako pierwszy zidentyfikował to zjawisko i nazwał je „syndromem paryskim” profesor Hiroaki Ota, japoński psychiatra mieszkający we Francji. Paris Syndrome to krótki, filmowy esej analizujący kulturowe konsekwencje zaburzeń psychicznych związanych z podróżowaniem.