Wdowa Lee Jiu Jin dobrowolnie sprzedała się do odległej wioski na peryferiach, nie wiedząc, że będzie dzielić ją z siedmioma mężczyznami. Chciała w ten sposób zdobyć pieniądze na ślub syna. Wieśniacy byli skrajnie ubodzy, więc mężczyzn nie było stać na utrzymanie żony. W Chinach takie transakcje, w ramach których sprzedawano kobiety jako panny młode, były powszechne, lecz rząd zamierzał położyć im kres, wprowadzając przepisy, na mocy których łamiący prawo byli skazywani na wygnanie. Świadomi tego Lee i jej siedmiu mężów żyli w ciągłym strachu przed schwytaniem, a cierpienia i trudy, których doświadczała Lee, były dla niej nie do zniesienia. Z czasem Lee poznała przeszłość wszystkich siedmiu mężczyzn, a jej nienawiść do nich przerodziła się we współczucie. Ich związek w końcu zakończył się tragedią.