Pod koniec lat 50. niektórzy filmowcy próbowali uciec od nakazów ideologicznych, zwracając się ku dramatowi psychologicznemu. Obserwujemy, jak starzejąca się, spięta i surowa kobieta, która przybyła skontrolować regionalne wydawnictwo, dosłownie rozkwita i sypie śniegiem. Kilka dni wygody i szczęścia kończy się jednak gorzkim olśnieniem: mężczyzna, który tak bardzo ją oczarował, rzeczywiście sprzeniewierzył powierzone mu pieniądze.