Chwycił za kamerę tak, jak inni biorą do ręki ołówek i papier. W 1968 roku zaprezentował swój pierwszy film, Lydia, na Solothurner Filmtage. Jego pojawienie się jako filmowca było całkowitym zaskoczeniem: jedyny poeta liryczny kina, któremu niemal bez wysiłku udało się wyrazić swoje życie wewnętrzne i stworzyć oniryczne obrazy. Z młodzieńczą bezkompromisowością, niewinnie arogancki, blady i wychudzony mężczyzna umieścił w gazecie festiwalowej następujące zdanie: „Zobaczcie, jaki film stworzył dla was Reto Andrea Savoldelli za pięć tysięcy franków szwajcarskich”. Przedstawił się jako „pierwszy przedstawiciel kina szwajcarskich imigrantów”. (Martin Schaub)