Bonn, 1948. Posłanka i prawniczka Elisabeth Selbert niestrudzenie walczy o włączenie zdania „Mężczyźni i kobiety mają równe prawa” do Ustawy Zasadniczej przyszłej Republiki Federalnej Niemiec. Mimo sprzeciwu, z jakim spotyka się podczas posiedzeń Rady Parlamentarnej, nie ustępuje i uparcie trzyma się swojego planu. Selbert odnosi spektakularny triumf, gdy jej wniosek zostaje włączony do nowej Ustawy Zasadniczej jako artykuł 3, ustęp 2. Tym samym kładzie podwaliny pod trwającą już 65 lat debatę polityczną i społeczną na temat równouprawnienia.