Żyjąca w skrajnym ubóstwie para robotnicza z czworgiem dzieci mieszka w oficynie. Kiedy kobieta ponownie zachodzi w ciążę, udaje się do młodego lekarza i prosi go o jej przerwanie, ponieważ kolejne dziecko byłoby dla niej zbyt dużym obciążeniem. Lekarz odmawia wykonania zabiegu, gdyż jest on niezgodny z prawem, więc kobieta sama dokonuje aborcji i umiera w jej wyniku. Prokurator każe aresztować mężczyznę, a czworo dzieci zostaje na własną rękę. Narzeczona prokuratora, młoda nauczycielka, mieszka w budynku frontowym. Kiedy zostaje zgwałcona i zachodzi w ciążę w swoim mieszkaniu, a sprawcą jest upośledzony umysłowo syn żony dozorcy, lekarz, głęboko poruszony sprawą robotniczej pary, przeprowadza u nauczycielki nielegalną aborcję i konfrontuje prokuratora ze sprawą jego własnej narzeczonej. Prokurator rezygnuje ze stanowiska, ponieważ nie potrafi już pogodzić swojej funkcji z sumieniem.