W filmowej reinterpretacji teatralnego utworu Julius-Amédée Laou w reżyserii Jean Rouch świeżo zatrudniona pielęgniarka trafia w sam środek chaosu panującego na oddziale psychiatrycznym. Powierzono jej troskę o umysły pacjentów; nawiązuje głęboką więź z pacjentem z Martyniki, który od pół wieku przebywa w murach zakładu. W miarę jak ich relacja się pogłębia, zaciera się granica między rzeczywistością a urojeniami, tworząc złożoną opowieść o ludzkiej więzi i psychologicznej intrydze.