Mąż i żona Carlo i Grazia wypiekają chleb w piecu opalanym drewnem, a także rozwożą go sprzedawcom. Pracują przez całą noc, każdego dnia tygodnia, tak jak robili to członkowie ich rodzin. Mieszkają w Gorgiti, wiosce w Toskanii, w górach niedaleko Arezzo. Z kolei w Rzymie grupa młodych ludzi mieszka w pobliżu placu Camellia w Centocelle, na przedmieściach. Obserwujemy ich w różnych momentach życia. Ich egzystencje zdają się należeć do odległych i bardzo różnych uniwersów. Wydaje się, że istnieje między nimi niemożliwy do pogodzenia konflikt pokoleń. Film wykorzystuje dokument i fikcję, próbując je połączyć, a jednocześnie ukazując je jako przeciwieństwa.