W Montrealu, w Rosz ha-Szana w 1948 roku, pisarz Chaim zostaje zmuszony do refleksji nad swoją religią, gdy proszą go, by był dziesiątym mężczyzną w minjanie. Siedząc w parku, nagle dostrzega dawnego przyjaciela, którego nie widział od czasu, gdy pokłócili się jeszcze jako uczniowie jesziwy. Hersh, rabin, przeżył Auschwitz, a jego wiara umocniła się wskutek tego, co przeszedł. Chaim uciekł przed nazistami, lecz dużo wcześniej utracił wiarę. Obaj spacerują, wspominają i z pasją spierają się o siebie, swoje czyny, życie, religię, dawną kłótnię i przyjaźń.