Michel wyjechał z Marsylii do Włoch, gdy miał dwadzieścia lat. Odważny i aktywny, odniósł sukces w branży budowlanej. Trzydzieści lat później jego powrót do Marsylii na pogrzeb ciotki nagle odmieni życie całej jego rodziny, początkowo zafascynowanej jego sukcesem społecznym. Jest postrzegany jako syn, któremu wspaniale się powiodło. Michel jest jedynym, który wyemigrował. Wszyscy pozostali zostali w ojczyźnie („le pays”), a ich status społeczny prawie się nie zmienił: robotnicy, niżsi pracownicy, rzemieślnicy, wszyscy żyjący w skromnych warunkach.